Encyklopedia

Leczenie chirurgiczne

Zapalenie zatok może wiązać się z zabiegami chirurgicznymi, dowiedz się z jakich metod może skorzystać lekarz laryngolog

Kiedy niezbędna jest wizyta u lekarza?

Jeśli po 5 dniach samodzielnego leczenia dolegliwości są nadal odczuwane, lub jeśli dolegliwości nasilają się pomimo zastosowanego leczenia, to niezbędna będzie wizyta u lekarza. W takich przypadkach zazwyczaj wystarczy udać się do lekarza POZ (w przypadku silnych dolegliwości niezbędny jest pilny kontakt z lekarzem specjalistą laryngologiem).

Lekarz POZ w przypadku utrzymywania się objawów umiarkowanych (>3-7 pkt w skali 10 stopniowej) po 5 dniach samodzielnego leczenia lekami objawowymi dołączy do już stosowanych leków objawowych glikokortykosteroidy, które działają miejscowo na błonę śluzową nosa. Gdy objawy będą ciężkie (>7-10 pkt w skali 10 stopniowej) do leków objawowych działających przeciwbólowo i przeciwzapalnie lekarz dołączy antybiotyk doustnie i glikokortykosteroidy działające miejscowo. W każdej postaci zapalenia zatok przynosowych, niezależnie od włączonego leczenia antybiotykiem i glikokortykosteroidem niezbędne jest leczenie objawowe obejmujące leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, udrażniające jamy nosa i płukanie nosa roztworami wody morskiej i /lub soli fizjologicznej.

Kiedy może być konieczna hospitalizacja?

Bezwzględnego i pilnego skierowania na leczenie szpitalne lub konsultacji w ramach ostrego dyżuru laryngologicznego wymagają chorzy, u których w przebiegu zapalenia zatok przynosowych wystąpił:

• obrzęk powiek
• przemieszczenie gałki ocznej
• podwójne widzenie
• zaburzenie ruchomości gałki ocznej
• pogorszenie ostrości wzroku
• silny jedno- lub obustronny ból głowy w okolicy czoła
• obrzęk tkanek miękkich w okolicy czoła
• objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub ogniskowe objawy neurologiczne

Chirurg wkracza do akcji

Obecność zmian anatomicznych w obrębie jam nosa i bocznej ściany nosa może wymagać zabiegu operacyjnego. W trakcie zabiegu usuwa się zmiany anatomiczne sprzyjające powstawaniu procesów zapalnych w obrębie zatok przynosowych (skrzywienie przegrody nosa, przerost błony śluzowej małżowin nosowych, zmiany anatomiczne w obrębie kompleksu ujściowo przewodowego). Jeśli w badaniu tomograficznym stwierdzi się znaczne zmiany patologiczne w świetle zatok, konieczne może być również otwarcie zatok i oczyszczenie ich wnętrza z tkanek patologicznych (polipy nosa, przerośnięta błona śluzowa zatok).

Funkcjonalna endoskopowa operacja zatok

W przypadku stwierdzenia zmian anatomicznych zwężających lub zamykających światło ujść zatok przynosowych wykonuje się zwykle funkcjonalną endoskopową lub mikroskopową operację zatok przynosowych. Użycie endoskopu lub mikroskopu oraz mikronarzędzi pozwala na precyzyjne usunięcie chorej tkanki oraz poszerzenie naturalnych ujść zatok. Poszerzenia ujść zatok można dokonać również przy pomocy specjalnego balonu, który rozpręża się w ujściu zatoki i poszerza jego światło.

Septoplastyka

To operacja korekcyjna, która polega na skorygowaniu - „wyprostowaniu” skrzywionych fragmentów chrząstki i kości przegrody nosa. Operacja przywraca drożność przewodów nosowych.

Konchoplastyka

Plastyka małżowin nosowych polega na przywróceniu ich prawidłowej wielkości. Najczęściej małżowina jest zbyt duża w stosunku do przewodu nosowego, co pogarsza drożność ujść zatok przynosowych. Zabieg wykonuje się koagulując tkankę małżowiny nosowej przy pomocy igły bipolarnej, iskry elektrycznej z wykorzystaniem plazmy argonowej, promieniem lasera, nożem harmonicznym (mikrofale) lub metodą krioterapii.

Polipektomia

To zabieg usunięcia polipów z przewodów nosowych, ujść zatok oraz światła samych zatok.

powrót